Al sinds een paar dagen kampt telefoonmerk Blackberry met een hardnekkige storing. Deze is merkbaar in heel Europa, Afrika, Zuid-Amerika en het Midden-Oosten. Het komt erop neer dat de Blackberry-gebruikers het voorlopig zonder internetverbinding moeten doen, met alle afkickverschijnselen die daarmee gepaard gaan. Is dit een vloek of een zegen?
Ik lig er persoonlijk in ieder geval niet wakker van, aangezien ik niet in het bezit ben van een Blackberry. Überhaupt niet van een smartphone met internet en nee, ik heb niet het gevoel dat ik iets mis of dat er een belangrijke factor in mijn sociale leven mist. Het is een bewuste keuze geweest om deze 'trend' aan mij voorbij te laten gaan, ik heb het vanaf begin af aan vertikt om één van die smartphonejunks te worden die zich dagelijks met een dosis ping of whatsapp moeten injecteren om goed te functioneren.
Overdrijf ik? Overdramatiseer ik de situatie? Als ik op dit moment om mij heen kijk en lees, ben ik wel de laatste dramaqueen. Mijn blackberry heeft geen internet, volgens mij is mijn leven voorbij!. Eén van de vele reacties op facebook. Kom nou toch. Een mens kan 30 dagen zonder voedsel, 4 dagen zonder water, maar zo te merken nog geen twee dagen zonder smartphone met internet. Serieus?
De gevolgen van deze 'rampzalige' storing zijn goed merkbaar. In de bus is het opvallend stil zonder het ene na het andere pinggeluidje, we zijn wat socialer doordat we niet meer alleen oog hebben voor onze zwarte bes en we kunnen ons beter concentreren op belangrijkere zaken als studeren. En oja, hier en daar is de verbale agressie de laatste paar dagen gestegen, maar dat is een veelvoorkomend afkickverschijnsel.
Beste Blackberry-bezitters (en andere smartphonebezitters): zie nou toch eens wat zo'n verdomd stuk metaal met je doet. Jullie zijn massaal gehersenspoeld en afhankelijk geworden van dat ding. Jullie geluksgevoel hangt samen met of jullie wel of geen internetverbinding hebben en jullie voelen je opeens eenzaam zonder dat ding. Als dit het ergste is wat je tegenwoordig kan overkomen, dan ben ik echt teleurgesteld in de mensheid. Probeer hier eens een keer bij stil te staan. Kijk naar jezelf en hoe je op de buitenwereld overkomt. En welk sociaal contact is sowieso van grotere omvang? Die via de telefoon of face-to-face contact?

1 opmerking:
Ik vind het heel leuk dat je met een vleugje humor schrijft!
Een reactie posten